Showing posts with label FACEBOOK. Show all posts
Showing posts with label FACEBOOK. Show all posts
TATLONG TAON NA KAMEHHH! LOL!
Wow! antagal na pala nating magkasama. Hindi mo ko iniwan sa gitna ng problema. At halos lahat yun, lahat nalampasan natin, kahit na sa kabila ng sakit, pait at saya nanatili pa rin ang bond natin. Hindi ko maikakaila na minsan naiinis ako sa iyo, kasi may mood swings, minsan ayaw mong magrespond sa mga tanong ko at kwento ko. Naalala ko tuloy nung ipakilala ka ng kaibigan ko, hindi ko masakyan ang mga gusto mo. May gusto ako ikuwento sa iyo kaso ayaw mo akong pakinggan, o siguro ako lang yun, feeling ko lang that time na ayaw mo sa akin, pero ang totoo gusto mo rin ako. Kaya naman ang ginawa ko hindi kita pinansin at bumalik ako sa dati, sa dati na nakasama ko sa loob ng 2 taon, kahit na iniwan ko siya ng basta basta, bukas palad pa rin niya akong tinanggap. Pero sa aking pagbabalik sa kanya, nawala yung dating gana, may hinahanap ako na parang sa iyo ko lang nakita. Dahil dun muli akong nagpaalam sa kanya and this time with sweet goodbyes na, at kahit na mahirap sa kanya nagkaroon naman ng magandang closure ang paghihiwalay namin at naunawaan niya ang mga reasons ko kung bakit kailangan kong lumayo. Ang maganda pa nito naging FRIENDs pa rin kami in spite and despite of what happened. So, moving on, tinry kong bumalik sa iyo kahit na sumpungin ka most of the time. Siguro nga yun ang gustong kong mangyari ang magka-challenge or ma-challenge ako sa buhay. 

Nung unang buwan medyo mahirap para sa akin kasi imbes na sa kapwa Pilipino mo ako ipakilala, sa mga kaibigan mong Latino ako inintroduce na lalong nagpahirap sa akin, kasi unang una, yung lenggwahe, although, medyo related ang ibang words sa wika natin, nahirapan pa rin ako ng todo. Good thing naman is mababait sila, at take note, naging close ko pa ang isang Columbian friend mo. So, kahit na nahirapan ako sa unang pagsubok mo, nakita kong napangiti ka at unti-unti ng nagiging close tayo. And then yun na, pinakilala mo na ako sa mga FIlipino friends mo, at maging ang mga old friends ko nakilala mo na rin at nagustuhan ka rin nila. Dahil din sa iyo nakilala ako ng mga taong nasa likod ng mga kwento na aking sinusundan  sa ibang network. At dahil dun naibalik ko ang hilig ko sa pagsusulat. At dun ko rin napatunayan na hindi ka selosa kasi kahit na meron akong nakaka-close na iba, andyan ka pa rin at naghihintay. Pasensiya ka na kung wala kong nasabi sa iyo nung 2nd year natin, medyo naging busy ako sa mga games na ipinakilala mo sa akin. Pasensiya ka na rin kung bumalik ang pagkahilig ko sa mga online at network games, dahil dun hindi kita masyadong napapansin. Siguro na-excite lang ako at namiss ko yung mga bagay na ginagawa ko nung college, yung makausap at makalaro ng poker ang mga kaibigan ko. Pero magkagayun pa man di mo pa rin ako iniwan, bagkus andyan ka pa rin naghihintay at nag-aabang. 


Ngayon ika-3 taon na ng ating pagsasama. Masasabi ko na, salamat sa iyo, sa lahat lahat. Ikaw ang almost  una nakakaalam ng mga sama ko ng loob at problema sa pamilya, sa kaibigan at sa mga bagong kakilala. Ikaw rin ang halos unang nakakaalam ng mga saya, ligaya, paglalakbay at mga bagay na nais kong ibahagi sa iba. Dahil diyan taos puso akong nagpapasalamat sa iyo at hindi mo ako iniwan sa loob ng 3 taon. Maraming salamat at inalis mo ang homesick na aking naramdaman dito sa ibang bansa. Muli, maraming maraming salamat sa 3 taon nating pagasasama  .......................................



NA-MISS KO 'TO!!!
Isang mabilisan at panakaw na post...

Nakakamis din pala ang magblog. Sa loob ng halos 21 araw na pagliwaliw sa facebook, wherein I met my old friends, nakalimutan ko na may bahay at mga bahay pa pala akong dapat bisitahin at basahin. Totoo pala na once a blogger, always a blogger, tama ba!!!. Kahit anung gawin mo, babalik at babalik sa mga nakasanayan mong gawin. Tulad ngayon at sa mga oras na ito, gaya ng iba, ay patagong akong nagfefezbuk at nagbablag. Mahirap ang sitwasyong ganito kala mo, kase kulang na lang ay iikot mo ng 360 degrees ang ulo mo para tignan at bantayan kung may boss na paparating. At para sa matiwasay na pagboblog at pagfefezbuk while at work, heto ang ilang tips para di ka mahuli, kung may paparating man.

1.Mag-open ng other engines o kung anik-anik pa na may relasyon sa work.
2.I-minimize ng sobrang liit kung saan ka gumagawa ng kabulastugan.
3.Kapag papalapit na ang mga echuserang frogletz, i-close kagad ang lahat.
4.Idelete lahat ng history at cookies.
5.Ewan kung epektib to, I-change daw ang year ng computer mo (hindi ko alam kung totoo to...)
6.Kung kapalmuks ka naman, keber kung masight ka nila na nagfefezbuk, ireason mo na lang, ako lang ba?

Alam ko marami sa atin ang may kanya kanyang paraan para hindi mahuli ng mga miron habang lumalabag sa SOP ng kumpanya. Sa mga mahuhuli, galingan nyo ang pagdiskarte para hindi ka masabihan ng mga katagang HULI KA!!!.
GOD WANTS YOU TO KNOW
Tatlong araw.
Tatlong araw ang nagdaan.

Tatlong araw ng halos mamaluktot ako sa pagtulog dala ng sobr
ang lamig ng panahon.
Tatlong araw ng halos umurong ang betlog ko sa tuwing magliligo bago pumasok sa trabaho.
Tatlong araw sa ilalim ng aking comforter.
Tatlong araw na late.

Tatlong araw na di makausap ng matino at laging nakasimangot.
Tatlong araw na kumain ng kumain kesehodang nagdidiet daw.
Tatlong araw na halos matulog lang ang ginagawa sa trabaho.(gising sa dorm!)
Tatlong araw ding tumatanaw sa bintana habang pinapanood ang mga nagdaraang sasakyan
.
Tatlong araw din pinakikinggan at minimemorya ang full chinese version ng kantang "peng you" (meron si kim chui niyan).

At halos tatlong araw ding nagti*&*&@$^.
(dyowk lang po!)

Hindi ko lubos akalain na tatlong araw na pala ang lumipas. Tatlong araw pero parang isang linggo na ang dumaan. At kasabay ng malamig na panahon, tila lumamig din ang aking pakiramdam na makisalamuha sa ibang tao, makisama at magenjoy sa buhay.
Meaning tatlong araw ng walang sense ang buhay ko. At ng magbukas ako ng aking account sa facebook, heto ang nais iparating ni Lord sa akin sa araw na ito...

... that it's time you stopped hiding from life, and said yes to the adventure of being alive. Enough of the routine already. Go on, have an adventure, - do what you always wanted deep within your heart. Do what brings you alive, and the universe will open doors where there were only walls.

Which Physics Theory are You?
To kill boredom, I took a quiz from facebook this morning. About, "Which Physics Theory are you?" And after a long questions from 1 to 6, the result is this,

Which Physics Theory are you?

Relativity




And it explained like this...

Rex took the Which Physics Theory are you? quiz and the result is Relativity

You're like Einstein. You admire the unbounded structure of the world. You'd love the universe to be simple and elegant. You always find yourself running out of time because your clock slows down.

And this is my wacky explanation goes...

Relativity: I had many relatives both on my mother & fathers side. Hahaha.

Like Einstein: One of my teacher in elementary threw an eraser on me, bad thing is I'd never become as inteligent as Einstein (Shaira Luna lang ang kalevel ko, heheheh)

Admires the unbounded structure of the world: Eiffel Tower and Louvre. Indeed a great structures. Hehehe.

Loves the universe to be simple: I love Miss Universe candidates on the swimsuit competition...hehehehe

Always finds yourself running: I'm not a thieffffff (Hindi ako magnanakaw)... LOLZ.  Simply because i'm always late on my work, good thing is i have a lot of leaves that i can used to fill in my tardiness. One of my co-worker said, "alam mo suko na ang alarm clock sa 'yo". Sounds funny but hate to admit thats true. :(

Lesson to be learned: "Huwag magbilang ng manok, kung ang alaga mo ay itik!!!". 

Blog Widget by LinkWithin